Będąc
na dworze często zatrzymują sie właściciele pupilów i pozwalają im sie
wspólnie pobawić. Mój np nie jest wielbicielem innych i często zmyka lub
szczeka. Jeśli sie martwisz ze pupil samotny jest to masz wiele tak
zwanych psich hoteli w NL gdzie przed praca odprowadzasz i po pracy
zabierasz psa. Warto sprawdzić
może
mieszkam w dziwnym mieście bo masę razy widziałam jak czyjś psiak chce
się bawić z moim a jego właściciel dawał mu pół minuty i szli dalej. A
ja chciałam aby się pobawili, poganiali i wylatali a nie 30 sekund i
koniec. Fakt, ludzie są nastawieni do zwierząt, zagadują ale tylko na
chwilę i pędzą dalej Emotikon frown
A ja myślę Ewcia, że i tak już podjęłaś decyzję, a komentarze tutaj tylko ją potwierdzą Emotikon wink
wiesz,
jeśli nie planujesz dzieci, masz stabilna sytuacje to dlaczego nie? ja
widze wsrod wielu znajomych ze np. kto mial jednego yorka ( bo sa
bardziej popularne) decyduje sie na drugiego Emotikon smile
i mowia ze jest rewelacyjnie bo sie dogaduja itp. ja tez bym bardzo
chciala, ale jestem za leniwa a tu po spacerze zostaje juz mycie 8
lapek a nie 4
a ja mam dwa psy a dziecko pojawi się pewnie za rok Emotikon grin to chyba nie przeszkoda nawet jeżeli by tam ktoś planował i drugiego psa i dziecko
przeszkoda
nie absolutnie.. ale bardzo trudno ogarnac np. na spacerze małe dziecko
i 2 psy..maluch na wszystkie zjezdzalne chce itp. fochy, że na spacerze
on chce trzymac smycz, sam idzie, ucieka i dziekana Emotikon grin u nas. a tylko mam jednego . Emotikon grin ( i w rodzienie takiego malucha i porównuje) maż pracuje a tu na spacer i z kim maluch..no jest znacznie trudniej.
Film o szkoleniu psów - zajawka - taka reklama szkolenia psów - zobacz gdzie można zapisać się ze swoim psem na szkolenie we Wrocławiu. Skorzystaj z porad psiego tresera, zapisz się ze swoim psem - nauczysz się sam jak szkolić psa w domu - dowiesz się jak z psem postępować.
Wyszkolisz szybko psa bo dowiesz się jak uczyć psa nowych komend.
Najlepiej zobacz ten poradnik pt. dog argentyński tresura na temat szkolenia doga argentyńskiego. Przeczytasz tam bardzo wiele porad na temat szkolenia i tresury doga argentyńskiego
A tu filmik, dog argentyński i dziecko na szczęście ten dog argentyński jest łagodny a nie agresywny.
Dog argentyński może być całkiem sympatycznym psem rodzinnym, dla swoje rodziny to często 'kochany piesek', jednak niektórzy ludzie nie wiedzą o tym aby od małego uczyć doga dobrego zachowania przy obcych ludziach i przyzwyczajać psa do kontaktów z obcymi psami.
To może być kluczowe dla wielu ludzi odkrycie, że warto psa przyzwyczajać do obcych i budować u psa dobre skojarzenia z obcym człowiekiem, to potem zaprocentuje gdy Twój dog argentyński podrośnie i będzie pewny siebie i będzie pilnował swojego terenu.
Nie myśl, że Twój pies będzie maskotką do końca życia, gdy jako szczeniak lubi obcych, wszystko się zmieni gdy pies będzie miał rok lub trochę więcej.
A z Baszką minie jutro 9 miesięcy. Fatalny kręgosłup, guzy na listwie
mlecznej, ogromny guz w płucu. Chodzi w pieluchach, zwieracze nie
działają. Staruszka przywieziona do schroniska bardzo zaniedbana i
chuda. Jej czas się zbliża.
bo te staruszki na dożycie to są oszukańce Emotikon tongue wiele psów w fatalnym stanie w schronisku - w domu przechodziło niesamowitą metamorfozę.
,znam
Twoją miłość do zwierząt i wiem,że Basza ma swojego anioła stróża,który
doprowadził ją do Ciebie.Babcia nie mogła sobie lepszej "opcji" na
dożycie wymodlić.Co do eutanazji.Przede mną też trudna decyzja i wiem,że
Ty wiesz,że nie możemy dopuścić do cierpienia a to,że tam się
potknie,narobi obok pieluchy..co tam.Ważne,że się uśmiecha
bylam
umowiona na eutanazję w zeszłym tygodniu. I myślę o tym od kilku
miesięcy co najmniej raz dziennie. Ale jak tylko podejmuję decyzję jej
się poprawia. Ona tak bardzo sie stara i chce. Przewróci się, zrobi
fikołka byle powąchać miejsce które
sobie upatrzyła. Patyka pomemła. Gryzaki uwielbia. Apetyt za
dziesięciu. Jak zauważę jakiekolwiek cierpienie- pozwolę jej odejść.
Wiem, że z opisu jej dolegliwości to brzmi makabrycznie ale jestem
ostatnią osobą która jest za trzymaniem psa przy życiu dla samego
istnienia.
Póki
pies je, póki jest zainteresowany towarzystwem człowieka, póki wykazuje
cień zainteresowania światem zewnętrznym to trzeba mu ułatwiać
starość, pomagać farmakologicznie. Póki weterynarz jest w stałym
kontakcie i popiera utrzymywanie przy życiu,
to trzeba próbować. . Szczególnie dla tych dziadeczków i babć, które
siedziały całe lata w schroniskach i wreszcie mają swój dom, może
jeszcze się nie nacieszyła tym, że ma swojego człowieka, może potrzebuje
jeszcze kilku dni, tygodni.
Oczywiście
jesteśmy w stałym kontakcie z wetem. Ja NIE WIEM co robić. Basza jest
nieco autystyczna, nie ma z nią dużego kontaktu. Jest przy niej mnóstwo
pracy, jest duża, niezborna ruchowo, robi w pieluchę. Piszę to bo nie
jest tak, że za wszelką cenę nie
chcę pozwolić jej odejść. Nie chciałam, by umierała w boksie w swojej
kupie. Nie chcę by cierpiała ale ja tego cierpienia nie widzę. Bywały
oczywiście pogorszenia i kryzysy ale nie takie, że trzeba biec i
ratować/ usypiać. Jak podejmuję decyzję zawsze daję kilka dni 'zapasu'
na gryzaki, które uwielbia i dobre jedzenie. A w tym czasie Baszy się
polepsza, na widok smyczy zrywa się i wącha każdy krzak z wielkim
zainteresowaniem. Co innego pies, który całe życie był szczęśliwy i bylo
mu dobrze, co innego schroniskowiec, który ma dom dopiero na ostatnie
miesiące i wygląda na to, że stara sie wykorzystać każdą chwilę.
Jestem
na TO przygotowana. I liczę się z tym, że każdy dzien może być jej
ostatnim. Boję się tylko, że nagle cos sie stanie - zacznie cierpieć, a
wet nie zdąży dojechać. Ktoś mnie zapytał ma co czekam- czy na to
najgorsze cierpienie? Nie. Ale wiecie, parę
miesięcy temu był kryzys, rzadka kupa, częste kąpanie których ona nie
znosi. Gdy nic nie działało podjelam decyzje o uśpieniu. I nagle -
poprawa. Nagle zaczęła lepiej chodzić, nawet do lasu na dłuższe spacery.
Przez ok. 2 tygodnie ani razu nie zrobiła pod siebie. Głowa
podniesiona. Większy kontakt. Cieszyłam się, że odczekałam, że miała
chwilę absolutnego szczęścia.
Witam. Chcialam się pochwalić moją wojowniczką Foxyadoptowałam ją gdy miała 3 miesiące i była schorowaną kupką
nieszczęścia. Nosówka + maksymalne zarobaczenie. Ze swojej strony
zrobiłam dla niej wszystko co mogłam. Weterynarza odwiedzałyśmy przez
1,5 miesiąca codziennie bez wyjątku, dziesiątki zastrzyków, najlepsza
karma, unikanie wszystkiego co mogłoby ją zestresować i obniżyć jej
odporność. Na szczęście UDAŁO SIĘ Mała walczyła i była bardzo dzielna. Foxy przeżyła jako jedyny szczeniak z 25 zabranych z punktu przetrzymań w gminie... Fundacja sprowadzała dla nich z Czech surowicę, niestety... 24 psie istnienia odeszły za tęczowy most Po cichu liczę, że choć w niewielkim stopniu przyczyniłam się do ocalenia życia tego kochanego stworzonka
pies
gratuluję wytrwałości, uwielbiam takich ludzi i oby wielu szło za Twoim przykładem Emotikon heart i proszę uściskać małą Emotikon smile
Ojej kojarzę tą kuleczkę! Krążyła gdzieś na fejsbuku. Fajnie ze znalazła dobry, kochający domek! Emotikon smile powodzenia w dalszym życiu i dużo zdrówka!
No
i normalnie jestes wspaniała. Trzeba zawsze walczyc do końca tym
bardziej jeżeli chodzi o zdrowie życie swojego przyjaciela. Maksio Pepsi
i Kropeczka pozdrawiają cię piękna dziewczyneczko życzą dużo
zdróweczka i miłosci.
Dziękuję baardzo za miłe słowa Emotikon smile uczucia gdy ta mała psina po tak trudnej walce zaczeła wracać do zdrowia po prostu nie da się opisać Emotikon smile Długie tygodnie nieprzespanych nocy, zasikane i zakupkane mieszkanie (nie mogła wychodzić a przez długi czas miała biegunkę), nie wpominając o bijącej po portfelu sumie przeznaczonej na weterynarza i leki - wtedy przestały mieć znaczenie Emotikon smile
p.s. o tym, że przyczyniłam się choć w niewielkim stopniu do tego, że
żyje mówię dlatego, że o tamte psiaki też walczono. Nawet te wypuszczone
z lecznicy jako 'zdrowe' i adoptowane umierały jeden po drugim...Emotikon frown a tylko mojej się udało.
Przypadek
Foxy pokazuje nam jaki jest "przemiał" szczeniaków w schroniskach.
Jedna przeżyła, na 24 i tylko dlatego, że trafiła na tak dobrego i
oddanego człowieka. Nikt mi nie powie, że powoływanie kolejnych
kundelków na świat jest podyktowane miłością.
To malutkie i delikatne pieski - nie można ich szkolić ostrymi metodami, szkolenie psa Chihuahua w domu powinno przebiegać delikatnie i systematycznie. Zacznij od małego szkolić swojego pieska aby potem gdy dorośnie pozostał małym ale odważnym pieskiem.
Musisz też wiedzieć, że te pieski są wrażliwe na dotyk - to ze względu na swoje małe rozmiary - także pilnuj dzieci aby nie męczyły tego pieska - psy cziłała a dziecko
Jak kupisz szczeniaka tej najmniejszej rasy świata to wiedz, że te psy czasami dość trudno nauczyć czystości w domu dlatego przygotuj się na to, że nawet przez 4miesiące będzie Twój pies uczył się porządku w domu.
Szkolenie Cane Corso, Tresura Cane Corso, cane corso szkolenie, cane corso wychowanie,
Cane Corso - pies stróżujący i obronny
Gdybyś zapytał kogoś z czym mu się kojarzy Cane Corso - to ktoś nie mający pojęcia o psach powie, że z niczym - jeśli jednak będzie to ktoś kto poznał te psy i wie co to za rasa - to zwykle usłyszysz mnóstwo zachwytów i ochów i achów na ich temat. Bo cane corso to wspaniały pies rodzinny.
Czasami cane corso sprawia problemy, gdy brak mu socjalizacji i szkolenia z posłuszeństwa - jednak cane corso generalnie to 'dobry pies'. Jego instynkt stróżujący jest bardzo silny - dlatego jeśli mieszkasz w małym mieszkaniu w bloku to nie dziw się, ze pies go pilnuje.
Cane corso to pies który jest odpowiedni dla kogoś kto mieszka na stałe w jednym miejscu - pies ten nie lubi zwykle przeprowadzek i zmiany miejsca zamieszkania. najlepiej jakby mieszkał z Tobą w domu lub jakby miał jakiś teren posesji do stróżowania.
Jeśli chcesz wiedzieć więcej o tym jakie są psy cane corso - jak wychowywać je i jak postępować ze szczeniakiem to przeczytaj artykuł o cane corso.
